Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2810 K.2025/7336

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, ve 5271 sayılı Kanun'ın 231/5 maddesi uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmemesi üzerine 09.04.2015 tarihinde kesinleştirildiği,

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.10.2017 tarihli 2017/966 Esas ve 2017/1155 Karar sayılı ilamı ile sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25.12.2015 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanması ile sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. ve 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak karar verilmiş olduğu halde mahkemece sanığın pişman olduğu ve ilerde suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmasının anlaşılmadığı, şartları oluşmamasına rağmen verilen erteleme kararının hukuka aykırı olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; düzenlenen vergi suçu raporuna göre; ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ...'nin 2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin ticari defter ve belgelerinin ...'nın 08/07/2014 tarih AGB-A-908/33-12 sayılı yazılarıyla istendiği, yazının 11/07/2014 tarihinde muhatap adına usulüne uygun tebliğ olunduğu ve tebligatın usulüne uygun yapılmasına rağmen 15 günlük yasal süre içerisinde defter ve belgeler ibraz edilmediği gibi herhangi bir mazeret bildirilmediği yahut ek süre talep edilmediği, atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; 5604 sayılı Mali Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanunun 1/1-4 maddesine göre; her yıl temmuz ayının biri ile yirmisi arasında mali tatil uygulanacağı ve mali tatil süresi içinde inceleme amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenemeyeceğinin hükme bağlanması karşısında; istem yazısına ilişkin tebliğin yapıldığı 11.07.2014 tarihinin mali tatile denk gelmesi nedeniyle atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.04.2015 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.12.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,