Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/3042 K.2025/9110

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık ... müdafii ve ek kararın sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık ... hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62....

Maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında ile İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43,

62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık ... müdafiinin kararı temyiz etmesi üzerine kararın kesin nitelikte olması nedeniyle ek karar ile temyiz isteminin reddine dair hüküm kurulmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına ve sanık ... müdafinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme ile verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, artırım yapılmasının gerekçesinin bulunmadığına, sanık hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğünün 8...9 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Havalandırma Kimyevi Madde İnş. ve Oto. Ltd.

Şti.'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, vergi müfettişlerince şirketin 2014 hesap dönemine ilişkin olarak yapılan inceleme neticesinde, söz konusu şirketin 01/01/2014 tarihinden itibaren gerçek ve yasal anlamda bir ticari faaliyetinin olmadığı, şirketin faaliyetinin sahte fatura ticareti olduğu, düzenlediği tüm faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan, komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğunun tespit edildiği, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 28/06/2018 tarihli yazı cevabına göre, sanık ...'in söz konusu şirketin sahibi ve yetkili müdürü olduğu,

sanık ...'in de iş yerinin kendine ait olduğunu kabul ettiği, sanığın sahte fatura düzenlemediğine ilişkin savunmalarının ise soyut olup suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, böylece sanık ...'in 2014 yılında sahte fatura düzenlemek suretiyle üzerine atılı 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçunu işlediği;

iddia, savunma, katılan beyanı, davaya konu faturalar, Olumlu Mütalaa Formu, Vergi Suçu Raporu, Vergi Tekniği Raporu, Karşıt İnceleme Tutanakları, katılan kurum yazı cevapları, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 28/06/2018 tarihli yazı cevabı, 28/10/2017 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık ...'in sabit olan atılı suçtan dolayı mahkumiyetine, sanık ...'ın ise suçlamayı ısrarla inkar ettiği, sanık ...'in davaya konu faturaları düzenleyen ...

Havalandırma Kimyevi Madde İnş. ve Oto. Ltd.

Şti.'nin ortağı ya da yetkilisi olmadığı, söz konusu şirketin sahibi ve yetkili müdürü olan diğer sanık ...'in sanık ...'ı tanımadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, ceza yargılamasının şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin temel ilkesi de dikkate alındığında, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile hakkında beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, sanık ... hakkında ise; yapılan yargılama ve aldırılan bilirkişi raporu dikkate alındığında, sanık ...'ın da diğer sanıkla birlikte atılı suçu işlediği kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş, sanık ... müdafinin temyiz talebinin ise 21.12.2020 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık ...'in sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43... . maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde düzenlenen, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2019/3643 Esas, 2020/3983 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. 3, 4, 5. ve 6. fıkraları uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,