Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/351 K.2025/5249

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendi uyarınca davacı ve davalı açısından kesin olduğu belirlenmiştir.

Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 378.290 TL olduğu; davacının 150.000 TL maddi, 250.000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince 12.429.77 TL maddi, 120.000 TL manevi tazminata karar verilmiş olup, reddedilen toplam 267.570.23 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 378.290 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 132.429,77 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,