Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4266 K.2025/6829

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 Kanun'un 62 ve 53. maddeleri uyarınca üç kez 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay 11. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkemecce bozma ilamına uyularak sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; dosya arasında bulunan ......................Vergi Dairesinin 06.01.2023 tarihli cevabi yazısına göre defter ve belgeleri isteme yazılarının bulunmadığının tespit edildiği, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yüklenen suç açısından suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1). bendinden " CMK 223/2-b maddesine göre" ibaresi çıkarılarak yerine "223/2-a maddesine göre" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,