Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4337 K.2025/6838

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 11.11.2020 tarih 2017/9801 Esas ve 2020/6786 Karar sayılı ilamı ile "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdiki,

belge basım-teslim formu gibi belgelerle sabit olan defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi gerektiği, sanıktan istenen 2010 takvim yılına ait defterlerin tasdik ettirildiğine dair dosya kapsamında bilgi bulunmadığı gözetilerek; katılan idareden, ibrazı istenen defterlerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin denetime olanak verecek biçimde dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

kabule göre de 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçeleri ile bozulması kararı verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/05/2022 tarihli yazısı ile 7394 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin sanık lehine olduğu gerekçesi ile mahkeme dosyasının iadesine karar verilmiş, ve mahkeme tarafından yine sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, işbu kararın da sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 26.11.2024 tarih 2023/5984 Esas ve 2024/14008 Karar sayılı ilamı ile "..Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353'üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359'uncu ve 371'inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359'uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," gerekçesi ile bozma kararı verilmiş, bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 7394 sayılı Kanun 4. maddesi ile değiştirilen 359 ek fıkra ve geçici 34. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62,

53. ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şirkette bulunan defter ve evrakları muhasebenin kendisine iletmediğini, kendisinden kaynaklanmayan nedenden dolayı mağdur olduğuna, ceza verilmesine itiraz ve temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ...'nün 067 112 8525 vergi kimlik numaralı mükellefi olan şirket yetkilisi olan sanığın, vergi incelemesi amacıyla 2010 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren 04.11.2013 tarihli istem yazısının 06.11.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın yasal süre içerisinde bu yıllara ait defter ve belgeleri ibraz etmediği, bu şekilde atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında 7394 sayılı kanun değişikliği ile etkin pişmanlık hükümlerinin getirilmiş olması nazar alınarak kanun değişikliğinin sanık lehine olduğu kabul edilerek kanun değişikliği hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında sehven 19.11.2013 olarak gösterilen suç tarihinin 21.11.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.