Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/4651 K.2025/9112

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemler, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b ve 359/a-2 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçlar 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 27.04.2017 tarihli sanıkların mahkumiyetine dair karar olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce 27.04.2025 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümlerin 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının isteme Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,