Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/499 K.2025/3463

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 134/2. ve 125/1. maddelerinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarını oluşturduğu, anılan suçlar, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 03.03.2016 tarihli mahkumiyet hükümleri olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-d. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,