Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5699 K.2025/8536

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle maddi tazminatın 1.198.000 TL'sinin 16.11.2011 tarihinden itibaren, 285.650 TL'sinin 10.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 100.000,00 TL manevi tazminatın ise 20.04.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 986,91 TL maddi ve 4.700,00 TL manevi tazminatın 16.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın kabul edilen kısmı bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine,

maddi tazminatın reddedilen kısmı bakımından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat bakımından ise istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davanın süreden reddi ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ve davanın kabulüne ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/703 Esas, 2017/582 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 20.04.2011-06.06.2011 tarihleri arasında 47 gün tutuklu kaldığı, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 13.06.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği,

CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin kesinleşmesinin ilgisine tebliğinden itibaren 3 ay, her halde kesinleşmeden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılması gerektiği, buna göre 26.06.2019 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı, hak düşürücü sürenin kamu düzenine ilişkin olduğu,

Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararı doğrultusunda kamu düzenine ilişkin sebeplerin varlığı halinde aleyhe bozma yasağı ilkesinin nazara alınmayacağı ve belirtilen hususların re'sen göz önünde bulundurulacağı anlaşılmakla, davacının maddi ve manevi tazminat davasının süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında dava tarihinin ''26.06.2019'' yerine ''13.01.2025'' olarak gösterilmesi ve hüküm duruşmasında hazır bulunduğu anlaşılan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep