Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7234 K.2026/81

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.01.2023 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 01.06.2023 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlemin, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 19.02.2015 tarihi olduğu ve anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının durma süresi de eklendiğinde hüküm tarihinde gerçekleşmiş olduğu ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;