Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7611 K.2026/1798

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde.

Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan; ''12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) 200'üncü ve 201'inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341'inci, 362'nci ve 369'uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” maddesi ile HMK'nın ek 1. maddesinde temyiz kesinlik sınırlarına ilişkin yapılan değişiklik kapsamında, hükmün 02.09.2025 tarihli olması sebebiyle dava tarihi olan 2020 tarihindeki temyiz sınırının 72.070,00TL olduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18/01/2018 - 18/04/2018 tarihleri arasında 90 gün tutuklu bulunan davacının haksız tutukluluk nedeni ile 4.809.00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesinde kısmen kabulü ile 4.808,70TL maddi ve 6.500,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek faizi ile verilmesine ilişkin kararın taraf vekillerinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce "İlk derece mahkemesi kararının davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edildiği,

ancak Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin 10/07/2020 havale tarihli istinaf talebi ile ilgili inceleme yapılmaksızın yalnızca davacı vekilinin istinaf talebi yönünden hükmün incelenmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi," gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince hükmedilen 4.808,70TL maddi ve 6.500,00TL manevi tazminata ilişkin taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak; dava tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00TL olması, davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 11.308,70TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42.maddesi ile değişik 362/1-a.maddesinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesine,