Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/820 K.2025/5547

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/471 Esas – 2011/416 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, tazminat davasına dayanak teşkil eden 47LE086 plakalı araçta yapılan aramada 9.500 paket kaçak sigara ele geçirildiği, araca el konulduğu, aracı kullanan davacı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, suçta kullanılan aracın ise müsaderesine karar verildiği, ancak davacının denetim süresi içinde suç işlemesinden ötürü dosyasına ihbarda bulunulduğu,

yeniden yargılama neticesinde Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1795 Esas - 2020/885 Karar sayılı kararı ile kesinleştirme işleminin hatalı yapıldığından bahisle denetim süresinin işlemeye başlamadığı bu itibarla denetim süresi içinde kasıtlı suç işlenmesinden söz edilemeyeceği anlaşılarak daha önce geri bırakılan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/471 Esas – 2011/416 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

kamu davasının zaman aşımı nedeniyle düşmesine ve dava konusu aracın müsaderesine yer olmadığına, daha önce müsadere kararı verildiğinden araç müsadere edilmişse karar kesinleştiğinde araç bedelinin sahibine ödenmesine karar verildiği, anılan kararların 08.09.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebine konu aracın ... Gıda Madeni Yağ İnşaat Taahhüt İthalat İhracat Nakliye Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı olduğu, davacı ile kayden malik arasında herhangi bir harici satış sözleşmesinin bulunmadığı göz önüne alındığında davacının dava açma ehliyetinin olmadığı anlaşılarak aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,