Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8279 K.2026/343)

Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden, Gerekçeli kararın sanık müdafiine 20.10.2025 tarihinde, sanığa ise cezaevi kanalı ile 21.10.2025 tarihinde tebliğ edildiği, ancak usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1.maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 08.12.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II. Katılanlar vekilinin temyiz talebi yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 53/6 maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine,

hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulaması kapsamında sanığın sürücü belgesi bilgilerine yer verilmesi ve yargılama giderleri bakımından düzeltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması ve üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz istemi; infaza ilişkin düzenlemeler kapsamında sanık hakkındaki tutukluluğun devamı kararının infaza dönüştüğüne, tutukluluğun makul süreyi aştığına, tutukluluk devam kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, ceza miktarına ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 03.03.2024 günü, saat 17.35 sıralarında kazadan 5 saat sonra yapılan ölçümde 1.62 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, iki yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, yatayda tehlikeli virajlı, düşeyde eğimli, azami hız limitinin 90 km/s olduğu,

meskun mahal sınırları dışında il yolunda seyri sırasında, karşı şeride geçmek suretiyle aracının ön kısımlarıyla, sürücü ...'in sevk ve idaresindeki aracın ön kısımlarına çarpması sonucunda, sürücü ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...'in olay yerinde, sürücü ...'in ise kazadan sonra tedavisi devam etmekte iken ölmesi ve sürücü ...'ın kemik kırığı oluşacak şekilde (5. derece) yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde.

Yerel Mahkemece, kaza tespit tutanağı ile uyumlu İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın sanık sürücü ...'ın asli kusurlu, sürücü ...'in ise kusursuz olduğu yönünde görüş bildiren 23.09.2024 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle, sanığın iki kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek ve olay anında yaklaşık 2,44 promil alkollü olduğu durumda şerit ihlali yaparak kazaya sebebiyet verdiği gözetildiğinde bilinçli taksir artırım oranında teşdit yapılarak,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmüşse de, hükmün TCK'nın 53/6. maddesi ve yargılama giderleri bakımından düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR I.Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden, Gerekçeli kararın sanık müdafiine 20.10.2025 tarihinde, sanığa ise cezaevi kanalı ile 21.10.2025 tarihinde tebliğ edildiği, ancak usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1.maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii tarafından 08.12.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, II. Katılanlar vekilinin temyiz talebi yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanunun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hükmün 7 numaralı paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanunun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak