Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/856 K.2025/5552

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 58.482,29 TL maddi ve 900.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak yerine davanın kısmen kabulü ile 22.481,98 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine, 8.397,11 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ibarelerinin eklenmesi suretiyle davacı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/13 Esas – 2023/278 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının başkası hesabına işlem yapıldığının beyan edilmemesi, izinsiz faaliyette bulunmak, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna muhalefet suçlarından yargılandığı, yargılama esnasında 13.12.2022 - 09.03.2023 tarihleri arasında 86 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda izinsiz faaliyette bulunmak suçundan düşme kararı verildiği,

başkası hesabına işlem yapıldığının beyan edilmemesi ve Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna muhalefet suçlarından davacının beraatine hükmedildiği, beraat ve düşme hükümlerinin 22.09.2023 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen hükümlerin davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, ancak davacı hakkında tazminata esas dosyasında beraat ve şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği anlaşıldığından,

CMK 141/1-c gereği tazminata hükmedilebilmesi için gerekli yasal koşulların bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının tazminata esas dosyasında Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna muhalefet suçundan gözaltı ve tutuklu kaldığı, yargılama neticesinde bu suç yönünden beraat kararı verildiği ve kesinleştiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,