Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2026/1691 K.2026/2498

Sahte belge düzenleme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesince verilen 25.06.2019 tarihli ve 2019/1362 Esas, 2019/4545 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.11.2025 tarihli,

2025/4262 Esas ve 2025/7881 Karar sayılı “düşme” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2026 tarih ve KD - 2026/19855 sayılı itiraz yazısı ile itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü: Sanık hakkında 2010 takvim yılında "sahte belge düzenleme" suçundan Yerel Mahkemece verilen mahkumiyet kararına karşı istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesinin 25.06.20 19... /1362 Esas, 2019/4545 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar ile kesinleştiği,

bu suça yönelik temyiz başvurusunun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılması gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 18.11.2025 tarihli, 2025/2462 Esas ve 2025/7881 Karar sayılı sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik "düşme" kararının KALDIRILMASINA, Tüm dosya kapsamına göre sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasına göre suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,