Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2007/23727 K.2008/2129

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yapılan takiple ilgili olarak borçlular vekili itirazında işletilen faiz miktarının fazla olduğunu, ilama aykırı olduğunu ve iptalini talep etmişlerdir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda S.TV Prodüksiyon A.Ş. yönünden takip talebinde belirtilen 41.230.091.76.YTL.nin 40.645.267.76.YTL. olarak, borçlu kefiller yönünden ise talep edilen 1.743.892.66.YTL.nin, 1.679.989.46.YTL. olarak yine takip tarihine kadar işlemiş faizin 37.541.758.78.YTL. nin de 37.009.251.25.YTL. olarak düzeltilmesine karar verildiği görülmüştür.

Bu miktarlar İİK.nun 363.maddesinde belirtilen miktarın çok üzerinde olup, mahkeme kararının bu haliyle temyizi kabil bulunduğundan Dairemizin 18.10.2007 tarih ve 2007/14856-19003 sayılı uyuşmazlık konusu değerin 3.360.YTL.yi geçmediğinden mahkeme kararının temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra, alacaklı banka vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin temyiz dilekçesi olarak incelenmesine geçildi.

Mahkemece, borçluların faiz itirazına ilişkin olarak bilirkişiden rapor alınmış olup, uyuşmazlık konusu faiz ile ilgili 10.6.2004-04.10.2006 döneme ilişkin olarak bilirkişi raporunda 834 gün üzerinden faiz hesabı yapıldığı görülmüştür. Bu dönemin 2 yıl 3 ay 24 günlük süreyi kapsadığı bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada 2 yılın aya çevrilip bununda 30 gün üzerinden hesap edilmesi sonucunda belirlendiği görülmüştür.

Yılı içeren dönemde hesaplamanın 365 gün üzerinden yapılarak sonuca gidilmesi gerekir. Bu durumda, Mahkemece, yukarıda belirtilen döneme ilişkin olarak 2 yıllık sürenin 365 gün üzerinden hesaplanması yerine 360 gün üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulması isabetsizdir. Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.