KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2007/24021 E., 2008/1997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2008
- Mahkemesi
- Silifke İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 16/10/2007
- Numarası
- 2007/58-2007/116
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesine göre; Belediye, vergi resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve fiilen kamu hizmetinde kullanılan akar olmayan taşınır ve taşınmaz mallar haczedilemez. Ayrıca 277 Sayılı Kanunun 1. maddesine göre 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan payları belediye vergi ve resimleri hükmündedir. Bu paraların haczi kabil değildir.
Fiilen kamu hizmetinde kullanılan taşınır taşınmaz mallara ilişkin şikayetler süreye tabi değildir.
Somut olayda, belediye, haciz konulan menkul mallar ile araçlarının kamu hizmetinde fiilen kullandığını iddia ettiğinden söz konusu malların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yöntemince araştırılmaksızın ve gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın karar verilmesi doğru değildir. Diğer yönden, şikayetçi belediyeye ait Ziraat Bankasındaki mevduat hesabına yatan paraların yukarıda belirtilen yasa maddeleri dikkate alınarak haciz tarihi itibariyle bankadan ve belediyeden gerektiğinde araştırma yapılarak hesaba giren paraların ayrıntılı olarak kaynağı belirlenmelidir. Bankadaki paranın vergi, resim, harç niteliğinden olması veya kamu hizmetinde fiilen kullanılması halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir.
Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak bir karar vermek gerekirken bu konuda yeterli araştırma yapılmadan 5393 Sayılı Yasa maddesinin uygulanmasında sonuca etkisi bulunmayan kamuya tahsis kararı dikkate alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2007/24021, K. 2008/1997, 11 Şubat 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama