Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2009/17040 K.2009/25553

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebligat Kanunu’nun 21 ve Tebligat Tüzüğü’nün 28.maddelerine göre tebliğ memurunca önce muhatabın adreste neden bulunmadığı komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurları vs. gibi kimselerden sorulmalı, beyanlarının tebliğ tutanağına yazılıp altının imzalatılması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumun yazılı olarak belirlenip tevsik edilmesi ve daha sonra tebliğ evrakının zabıtaya veya muhtara bırakılması suretiyle tebliğ işleminin tamamlanması gerekir (HGK.’nun 20.12.1993 T.1993/18-778 E, 1993/876 K. ve 25.01.2006 T. 2005/2-772 E. 2006/17 K.sayılı kararları).

Somut olayda tebliğ memuru tarafından borçlu H.A. E.’a ilişkin tebligatın “Adres kapalı, muhatabı soracak kimse bulunamadı. Muhtar kayıtlarından muhatabın adreste ikamet ettiği öğrenildi. E., mah. Muhtarına teslim edilip muhatabın kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırıldı. Haber verilecek kimse bulunamadı.” şerhi ile 04.02.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır. Tebligatın yukarıda açıklanan yasa ve tüzüğün ilgili maddelerine uygun olarak yapılmadığı görülmektedir.

PTT görevlisinin muhatabın adreste bulunmama sebebini komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurlarından sormadığı ve gerekli araştırmayı yapmadığı anlaşıldığından bu hali ile anılan tebligat usulsüz olup, mahkemece şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32.maddesi gereğince öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.