Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2009/28208 K.2010/9954

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlunun Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan aldığı TSK vazife malüllüğü aylığına konulan haczin kaldırılmasına ilişkin şikayet mahkemece kabul edilmiş, alacaklının bu karara karşı temyiz istemi ise kararın kesin olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazılan 08.07.2009 tarihli müzekkere ile haciz konulan miktar 29.116,18 TL olup, alacaklının temyizi de bu miktara ilişkin olduğundan kararın temyiz kabiliyeti bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemenin 21.10.2009 tarih ve 2009/1168- 1005 sayılı "Temyiz talebinin reddine" ilişkin kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi. İşin esasının incelenmesine geçildi.

Alacaklı vekilinin 19.10.2009 tarihli temyiz itirazlarının incelenmesinde;

28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 Sayılı Kanun'un 32.maddesiyle 5510 Sayılı Yasa'nın 93/1.maddesinde yapılan değişiklikle "Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakatı bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, borçlu tarafından bu kanuna göre haczi yasak olan emekli maaşı üzerine 07.07.2009 tarihinde haciz konulmasına muvafakat edildikten sonra, icra müdürlüğünce uygulanan haciz işlemi anılan yasa hükmü karşısında geçerlidir. Bu düzenleme usule değil, esasa ilişkin olup, İİK'nun 83/a maddesi karşısında özel hüküm sayılır ve öncelikle tatbik edilir. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.