Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2009/29249 K.2010/10150

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular icra mahkemesine başvurarak, tüketici yasası gereği asıl borçluya gidilmeden kendileri hakkında takip yapılamayacağını ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını ve takibin iptalini istemişler, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

4822 Sayılı Yasa ile değişik 4077 Sayılı Yasa'nın 3-e maddesinde “Tüketici, bir mal veya hizmeti, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi, ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır. Aynı yasanın 10.cu maddesinde de tüketici kredisi, "Tüketicilerin bir mal veya hizmet edinmek amacıyla kredi verenden nakit olarak aldıkları kredidir.” şeklinde ifade edilmiştir. Asıl borçlunun yasada belirtilen manada tüketici olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamadığı gibi, kullanılan tarımsal kredi sözleşmesinin 4077 Sayılı Yasa'nın 10.cu maddesi kapsamında tüketici kredisi olarak kabulü mümkün değildir.( Yargıtay 13.H.D. 2006-14957 Esas, 2007-2333 Karar)

O halde mahkemece şikâyetin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.