KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2009/4023 E., 2009/5606 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2009
- Mahkemesi
- Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/05/2008
- Numarası
- 2008/177-2008/497
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
İİK.nun 361.maddesi hükmüne göre; icra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir taraf para tediye olunduğu, hesap neticesinde anlaşılırsa, verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.
Somut olayda genel haciz yolu ile takip talebinde gönderilen ödene emri tebligatının icra mahkemesince düzeltildiği, düzeltilen ödeme emri tebliğ tarihine göre icra dairesinde sürede borca itirazla takibin durdurulduğu, takip sırasındaki alacaklıya ödenen paranın bu nedenle haksız olduğu nedeniyle alacaklıya İİK.nun 361.maddesine göre ödenen paraların iadesi için muhtıra çıktığı anlaşılmıştır. Ancak, bu kez alacaklının talebi üzerine anılan muhtıranın 8.2.2008 tarihli icra kararı ile iptal edildiği ve bu iptal kararının kaldırılması için borçlunun icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.
Somut olayın incelenmesinde; İİK.nun 361.maddesi hükmü kapsamında borçludan fazla paranın tahsil olması veya yanlışlıkla paranın fazladan alacaklıya ödenmesi söz konusu değildir. Bu nedenle borçlu ancak genel mahkemede açacağı istirdat davası sonucuna göre ödediği parayı geri alabilir.
Mahkemenin bu gerekçe ile red kararı vermesi gerekirken temyiz konusu yapılabilecek olan ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesi ile ilgili olarak icra mahkemesinin verdiği tavzih kararının geçersizliğinden ve bu kararın şikayet konusu Şişli 3.İcra Müdürlüğünün 2006/20116 esas sayılı dosyasından çıkarılan ödeme emrini kapsamadığından bahisle red kararı verilmesi isabetsiz ise de, sonucu doğru karar onanmalıdır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2009/4023, K. 2009/5606, 17 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama