Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2009/5354 K.2009/12960

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 29.maddesinde; "İlama dayanmayan takip isteklerinden alacak miktarının binde beşi peşin alınır. Peşin harçlar takip sonunda alınacak asıl harca mahsup olunur. İlama dayanmayan takiplerde alacaklı mahkemeye müracaata mecbur kalırsa, peşin alınan harç kendisine iade olunur veya alacaklının isteği üzerine mahkeme harçlarına mahsup edilir" hükmü mevcuttur.

Somut olayda alacaklılar vekili vasıtasıyla borçlular A.A.H.ve Tic. A.Ş. ile K. H. A.Ş. aleyhinde iflas yolu ile ilamsız takip başlatılmış ve 26.303.000.000.TL. peşin harç ödenmiştir. Borçluların süresinde takibe itirazları üzerine icra müdürlüğünce takip durdurulmuştur.

Alacaklı vekilince, borçlu A. A. H. ve Tic. A.Ş.nin itirazının kaldırılması ve iflas kararı verilmesi amacıyla İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/94 esas sayılı dosyasında dava açılmış, 15.760.000.TL harç yatırılmıştır. Daha sonra feragat nedeniyle 09.04.2007 tarihinde de davanın reddine karar verilmiştir. Yine diğer borçlu K. H. A.Ş.nin itirazının kaldırılması ve iflasına karar verilmesi için de Konya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/496 esas sayılı dosyasında dava açıldığı, 21.1.2003 tarihli makbuz ile 15.760.000.TL harç yatırıldığı, daha sonra feragat nedeniyle 21.3.2007'de davanın reddine karar verildiği, icra dosyasına ödenen peşin harcın bu davalara ilişkin harçlara mahsubunun sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 29.maddesi hükmü ve HGK.nun 2006/19-260 E.-2006/251 K.sayılı kararı nazara alınarak, alacaklı vekilinin icra dosyasına ödediği peşin harcın, kendilerine iadesine ilişkin talebini reddeden icra müdürlüğünün 17.3.2008 tarihli kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.