KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2009/8181 E., 2009/15561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Temmuz 2009
- Mahkemesi
- Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 27/01/2009
- Numarası
- 2008/346-2009/29
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İİK.nun 82/12. maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczolunamayacağı belirlendikten sonra aynı maddede, (ancak, evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır) hükmüne yer verilmiştir.
Mercice borçlunun sosyal durumu araştırılmamış, bilirkişi incelemesi yapılarak “mahcuzun kıymeti” ve ayrıca “borçlunun haline münasip bir evi alabileceği bedel” tespit edilmemiştir. Öncelikle bu tespitler yapılmalıdır.
Bundan sonra borçlunun haline münasip bir evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuz satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alacağı miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Diğer taraftan meskeniyet şikayetinde bulunulan taşınmaz üzerinde TC.
Ziraat Bankası lehine verilmiş ipotek bulunduğu görülmektedir. Borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan meskeniyet iddiasında bulunabilmesi için ipoteğin mesken kredisi, esnaf kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gereklidir. Aksi takdirde meskeniyet şikayetinden vazgeçilmiş sayılır.
Bu durumda somut olayda taşınmaz üzerindeki ipoteğin niteliği ilgili bankadan sorulmalı ve ipotek akit tablosu celbedilerek ipoteğin hangi amaçla tesis edildiği öncelikle saptanmalıdır. Hal böyle olunca eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2009/8181, K. 2009/15561, 13 Temmuz 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama