KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/20651 E., 2011/934 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Muğla İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/05/2010
- Numarası
- 2010/165-2010/138
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Fethiye 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08.10.2009 tarih ve 2006/253 E. 2009/474 K. sayılı ilamı ile başlatılan ilamlı icra takibinde; borçlunun şikayet dilekçesinin sonuç ve istem kısmında; kararda belirtilen alacaklara uygulanan faiz oranları ile faizin işlemeye başladığı tarihlere ve faizin hesaplanma şekline ilişkin şikayetlerinin kabulü istenerek icra emri istenilen faiz oranları yönünden de şikayet konusu yapılmıştır.
Takibe dayanak yapılan ilamda, hükmedilen kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının, bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Kararın uygulanması gereken kısmı hüküm fıkrasıdır. Bu nedenle ilamın bu şekilde tatbiki zorunludur. HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, bu durumda mahkemece yapılacak iş; tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde, bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının "sorulması" ve "hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiden alınacak rapor ile hesaplattırılması" şeklinde olmalıdır.
Mahkemece duruşma açılarak taraflarca bildirilen bankalardan fiili uygulamalarını gösteren faiz oranları sorularak dosya içine konulduktan sonra bilirkişiye hesaplattırma yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve evrak üzerinde, borçlunun faiz oranlarına itiraz etmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/20651, K. 2011/934, 17 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama