Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2010/21261 K.2011/1182

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 443/4.maddesi gereğince aile ve şahsın hukuku ile ilgili hükümler kesinleşmedikçe takibe konu edilemezler. Ayrıca, boşanma kararının eklentisi olan tazminat vs. alacaklara ilişkin hükümler de aynı kurala tabidirler. Ancak, boşanma kararının kesinleşmesi halinde ise bu ilamla birlikte hükmedilmiş olsa bile kesinleşmeyen maddi ve manevi tazminata ilişkin hükmün, takibe konu edilmesi olanaklıdır. Yine, tedbir niteliğinde hükmedilen nafakanın da takibe konu edilmesinde buna ilişkin hükmün kesinleşmesi aranmaz. (HGK. 28.02.2001 tarih 2001/12-206 E. 2001/217 K. ve HGK. 22.10.2008 tarih 2008/12-656 esas, 2008/638 sayılı kararları)

Takibe konu edilen Ankara 6. Aile Mahkemesinin 25.11.2009 tarih ve 2007/1389 E. 2009/1499 K.sayılı kararının hüküm fıkrasında "borçlunun, müşterek çocukların her biri için her ay 75,00'er TL iştirak nafakası ve alacaklıya 3000 TL manevi ve 5000 TL maddi tazminat ödemesine" karar verildiği, takipte nafaka, tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin alacak kalemlerinin talep edildiği, anılan ilamın kesinleştiğine dair şerhin mevcut olmadığı görülmüş ve mahkemece anılan nedenle takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği, borçlu tarafın takibe konu edilen ilama ilişkin (29.12.2009 tarihli) temyiz dilekçesinde "verilen karardaki boşanma konusunda bir temyiz talebinin bulunmadığı, temyizin tazminat ve nafaka kararına ilişkin olduğu" tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve delilleri toplandıktan ve özellikle takip dayanağı ilamın "boşanma" hükmü yönünden kesinleşip kesinleşmediği Ankara 6. Aile Mahkemesinden araştırılarak belirlendikten sonra yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.