KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/23848 E., 2011/4610 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2011
- Mahkemesi
- İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/05/2010
- Numarası
- 2010/200-2010/573
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu vekilinin, dayanak senedin kredi sözleşmesinin teminatı olarak boş şekilde verildiği, anlaşmaya aykırı doldurularak takibe konulduğundan bahisle takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, iddia ispat edilemediğinden itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
İİK.nun 170a/2.maddesine göre; "İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir."
Somut olayda, alacaklı vekilinin, cevap dilekçesinde, “....Bono bizzat davalılar tarafından kredi borcunun ödenmesini temin amacı ile düzenlenerek müvekkil bankaya verilmiş olup,…..son borç miktarı dikkate alınarak kredi borcunun ödenmesini temin için İzmir 15.İcra Müdürlüğü 2010/1766 E.sayılı icra takibine konu senet müvekkil bankaya verilmiştir. ….”şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir.
O halde, mahkemece, alacaklının, teminat senedi olduğu yönündeki kabul beyanı dikkate alınarak, dayanak senedin, kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödemek vaadi unsurunu taşımaması ve dolayısıyla bono niteliğini haiz olmaması nedeniyle İİK.nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/23848, K. 2011/4610, 24 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama