KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/25441 E., 2011/5433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Posof İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 16/04/2010
- Numarası
- 2010/2-2010/4
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı vekili tarafından, borçlu aleyhinde ödenmeyen kira bedelinin tahsili için genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı ve borçluya örnek 7 no’lu ödeme emri tebliğ edildiği, borçlunun yasal sürede icra dairesine itirazı ile takibin durduğu ve alacaklının başvurusu üzerine Posof Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/15 Esas, 2009/112 Karar sayılı ve 16.11.2009 tarihli ilamı ile;
“itirazın iptali ile 4376, 00 TL üzerinden 12.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile icra takibinin devamına” karar verildiği görülmektedir. Hukuk Genel Kurulu’nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12- 517 esas, 1997/776 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur.
O nedenle, icra hakimi, ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir."
Bu durumda, takip talebinde istenen 12.277,98 TL alacağın kesinleştiğinden sözedilemeyeceği ve tavzih talebinin reddine ilişkin Posof Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 16.03.2010 tarihli kararının hüküm bölümünde de, belirtilen bu miktar alacak yönünden takibin devamına yönelik bir karar tesis edilmediğinden, icra dosyasındaki borç hesabının yukarıda içeriği özetlenen itirazın iptali ilamına uygun olarak yapılması gerekmektedir. O halde mahkemece, bu kurallar dairesinde gerektiğinde konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı yorum ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi ve borçlunun isteminin reddi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/25441, K. 2011/5433, 4 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama