KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2010/3397 E., 2010/14946 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 23/12/2009
- Numarası
- 2009/1105-2009/1620
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Kamu hizmetinin gereği gibi yerine getirilebilmesi için gereksinim duyulan taşınmaz malların özel kişilerin elinde ve onların mülkiyetinde bulunması halinde, devlet ve kamu tüzel kişileri o taşınmaza fiilen el koyabilmektedir. Kamulaştırmasız el atma nitelik itibariyle bir haksız eylemdir. Bu durumda taşınmaz maliki, dilerse el atmanın önlenmesini, dilerse el konulan taşınmazın mülkiyetinin idareye bırakılması karşılığında bedelinin tazminini istemek hakkına sahiptir.
İcra takibinin dayanağı olan Gölbaşı/Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.5.2008 tarih ve 2007/502 esas ve 2008/320 karar sayılı ilamı ile alacaklı lehine hükmedilen bedel, kamulaştırmasız el atma nedeniyle öngörülen tazminatı içermektedir. Hükmedilen bu miktar tazminat niteliğinde olduğundan bu alacak için 3095 Sayılı Kanundaki yasal faiz oranlarının uygulanması gerekir. (Y.HGK. 13.5.2005 T, 2005/12-464 E. 2005/456 K.)
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, takibe konu ilamın kamulaştırma bedelinin arttırılması ilamı olarak değerlendirilerek kesinleşme tarihinden itibaren kamu alacaklarına en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplama yapılması, takibe konu edilen ilamın içeriğine aykırıdır.
Mahkemece ilamın "kamulaştırmasız el atma alacağına ilişkin tazminat" alacağından kaynaklandığı gözetilerek yeniden bilirkişi raporu alınmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi, vekalet ücretinin mahsubu konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2010/3397, K. 2010/14946, 14 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama