KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2011/10681 E., 2011/15243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 08/04/2010
- Numarası
- 2009/320-2010/106
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03.03.2011 tarih, 127-2357 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
1- Borçlu vekilinin Beykoz ilçesi Kanlıca mahallesi 136 ada 16 parsel ve 17 parsel sayılı taşınmazların icra dairesince belirlenen kıymetine itiraz ettiği, 17 parsel sayılı taşınmaz için İcra Dairesince 3.000.000 TL değer belirlendiği, aynı taşınmaz için Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/286 E. Sayılı dosyasından aldırılan bilirkişi raporunda 2.003.781,00 TL değer belirlendiği,
mahkemece kıymet taktirine yönelik itirazın bu taşınmaz yönünden reddi gerekirken talebi aşacak şekilde 17 parsel sayılı taşınmaz için İcra Dairesince belirlenen değerden daha düşük değer belirlenmesi ve belirlenen düşük değer üzerinden taşınmazın satışa sunulması ihalenin feshi nedenidir. Bu durumda 17 parsel sayılı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bunula ilgili isteminin de reddedilmesi doğru değildir.
2- İİK'nun 134/2 maddesinde "...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde ona oranında para cezasına mahkum eder" hükmünün yer aldığı, ihalenin feshini isteyen şikayetçi borçlular İsmet a ve T...s T...San.Tic.A.Ş vekilinin aynı ihalenin feshine dair istemleriyle ilgili olarak aynı gerekçelerle şikayetin reddine karar verildiği halde şikayetçi her iki borçlu için tek para cezasına hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesi isabetsizdir. Belirtilen nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2011/10681, K. 2011/15243, 11 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama