KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2011/18993 E., 2012/4432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/04/2011
- Numarası
- 2011/339-2011/438
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı, takip borçluları E.. T. M. Tur. T.. ve. A.Ş. ile T.. İ.. T... S. ve T. A.Ş. aleyhinde takip başlatarak, bu borçluların Toplu Konut İdaresi Başkanlığı (Toki) nezdinde bulunan alacaklarının haczi için İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi göndermiş bu ihbarnameye karşı üçüncü kişi Toki 20.03.2009 tarihli itirazında borçlu şirketler ile aralarında bir hak ve alacak ilişkisi bulunmadığını ancak takipte taraf olmayan D.. E.. T. .. İnş.
A.Ş.'nin bir ihracat işinde yüklenicileri olduğunu beyan etmiştir. Bu kez alacaklı, takip borçlularının. E. T. A.. A.Ş.'deki hak ve alacaklarının haczi için anılan şirkete İİK'nun 89. maddesi anlamında haciz ihbarnamesi gönderilmesini talep etmiştir. İcra müdürlüğünce talep kabul edilerek üçüncü kişiye 89/1, 89/2, 89/3. haciz ihbarnamelerinin tebliğ edildiği bu ihbarnamelere itiraz edilmediğinden haciz ihbarnamelerinin kesinleştiği görülmektedir.
Bu aşamadan sonra İİK'nun 89. maddesi prosedürüne uygun olarak üçüncü kişi şirketten haciz konusu alacağın istenmesi mümkün olup, bu şirketin alacaklı olduğu Toplu Konut İdaresindeki istihkaklarına haciz konulması için İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi gönderilmesi mümkün değildir.
Takipte taraf olmayan şikayetçi Toplu Konut İdaresinin kendisine takip borçlusu .. E.. T. A. . A.Ş gösterilerek gönderilen 89/1, 89/2 ve 89/3. haciz ihbarnamelerinin iptalini istemesinde hukuki menfaati olduğundan mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2011/18993, K. 2012/4432, 21 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama