KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2011/29623 E., 2012/14899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 17. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 28/04/2011
- Numarası
- 2011/149-2011/502
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 8 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra dairesine müracaat ederek borca itiraz ettiği, alacaklının ise itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.
Takibin şekline göre İİK. nun 147. maddesi göndermesiyle uygulanması gerekli olan aynı yasanın 68/1. maddesi uyarınca alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını istemek zorundadır. Somut olayda borçlunun itirazının alacaklıya tebliğ edildiği yönünde takip dosyasında bir belgeye rastlanılmamıştır.
Yine, itiraza ilişkin usulsüz de olsa alacaklıya yapılmış bir tebligat bulunmadığı için olayda 7201 sayılı Tebligat Kanunun 32. maddesinin uygulama imkanı da yoktur. Bu durumda itirazın kaldırılmasını isteme süresi işlemeye başlamaz.
Alacaklı ödeme emrine itiraz tarihinden altı ay geçtikten sonra da (itiraz kendisine tebliğ edildikten sonra altı ay içinde) icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir (Prof.Dr.Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku El kitabı 2004 baskı sayfa 236).
O halde, mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2011/29623, K. 2012/14899, 3 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama