KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2011/29791 E., 2012/4233 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Edirne İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 14/10/2010
- Numarası
- 2008/80-2010/409
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
Edirne 2. İcra Müdürlüğünün 2007/6736 sayılı dosyası incelendiğinde; alacaklı banka vekili tarafından genel kredi ve teminat sözleşmesi nedeniyle oluşan alacağın tahsili için genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı , borçlular Ö..A.. ve K. A.'e örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine, adı geçenlerin yasal sürede icra dairesine verdikleri dilekçelerle takibe itiraz ettikleri görülmüştür.
İcra takibinin dayanağı olan genel kredi ve teminat sözleşmesi, İİK.nun 68. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge değildir. İİK.'nun 68/b maddesi uyarınca krediyi kullandıran taraf borçlu tarafın kredi sözleşmesinde belirttiği adresine hesap özeti ihtarını göndermek zorundadır. Gönderilen hesap kat ihtarına süresi içerisinde borçlu tarafından itiraz edilmediği takdirde İİK.'nun 68/b-3. maddesi uyarınca bu belgeler İİK.'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden sayılır.
Somut olayda; borçlulara, 17.05.2007 tarih ve 3665 yevmiye sayılı ihtarname ekinde gönderilen hesap özetine, borçluların Edirne 2. Noterliğinin 30.05.2007 tarih ve 6006 yevmiye sayılı cevabi yazısıyla itiraz ettiği görülmektedir. Bu durumda dayanak hesap özeti İ.İ.K.’nun 68/b maddesi uyarınca aynı Kanunun 68.maddesinde yazılı belge niteliğini kazanmadığından itirazın kaldırılmasına karar verilemez. Alacağın tahsili yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması talebinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2011/29791, K. 2012/4233, 20 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama