KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2011/32355 E., 2012/2995 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/10/2010
- Numarası
- 2010/454-2010/444
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.10.2011 tarih, 2011/20335-18694 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09.12.2010 tarih ve 2010/458 E., 2010/566 K. sayılı kıymet takdirine itiraz kararında,.....
İnş.Tur.Tic.Ltd.Şti.'nin ticaret ünvanını, ......İnş.Turz.San. ve Tic.Ltd.Şti. olarak değiştirdiği belirlenmiş olup, mahkemece, şikayetçinin taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle verdiği kararın sehven onandığı görülmekle, Dairemizin 13.10.2011 tarih ve 2011/20335-18694 K. sayılı onama kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra, temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:
Borçlunun şikayeti, haczedilen mahcuzların taşınmaz rehni kapsamında kaldığı ve teferruat niteliğinde bulunması nedeniyle taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceğine yönelik olarak haczin kaldırılmasına ilişkindir.
Kural olarak, eklentinin taşınmazdan ayrı olarak haczi mümkündür. Ancak teferruat niteliği tespit edilen mahcuzların İİK'nun 83/c ve TMK'nun 862/1. maddesi koşullarında, ipotek listesinde belirtilmemiş olsa dahi rehin kapsamında kalması nedeniyle bağımsız olarak haczi mümkün değildir.
Somut olayda, 10.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda, mahcuzların otelin demirbaşı niteliğinde ve otelin çalıştırılması için zorunlu aletlerden bulunduğu belirtildiğine göre, bu durumda, mahcuz klimaların otel işletmesinin teferruatı niteliğindedir ve müstakilen hacizleri mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2011/32355, K. 2012/2995, 10 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama