Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/1458 K.2012/19103

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekilinin icra takibine dayanak yaptığı belgenin icra dosyasına talepname ekinde sunulduğu halde, bunun ödeme emriyle birlikte borçluya gönderilmediği anlaşılmıştır.

İİK. nun 58/3. maddesi gereğince; alacak bir belgeye dayanmakta ise, belge aslının veya alacaklı yahut mümessilli tarafından tasdik edilmiş borçlu sayısından bir fazla örneğinin takip talebi anında icra dairesine verilmesi ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun 2.2.2000 tarih ve 2000/12-50 Esas, 2000/47 sayılı kararında da açıklandığı üzere İİK. nun 61/l. maddesi (2).

Cümlesi gereğince de takip bir belgeye dayanıyor ise, belgenin onaylı bir örneğinin ödeme emri ile birlikte borçluya gönderilmesi zorunludur. Sözü edilen ödeme emrine karşı çıkılması İİK.’nun 16.maddesi doğrultusunda yapılan şikayet olduğundan doğrudan icra mahkemesine başvurulmasında bir usulsüzlük yoktur. Borçlunun takibin şekline göre yasal sürede icra dairesine itiraz etmiş olması, şikayet yoluyla icra Mahkemesinden ödeme emrinin iptalini istemesine engel teşkil etmez.

Zira, hakkında yeniden ödeme emri tebliği gerekeceğinden yukarıda özetlenen talepte bulunmasında hukuki yararı vardır. (Hukuk Genel Kurulu’nun 23.05.2001 tarih ve 2001/12-428 esas, 2001/426 karar sayılı kararı)

Somut olayda dosya kapsamına göre alacaklının bu yasal gerekliliğe uymadan borçluya ödeme emri gönderildiği görülmektedir. Anılan zorunluluğa uyulmaması ödeme emrinin iptalini gerektirmektedir. O halde mahkemece, ödeme emrinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, HMK'nun 26. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde talep de aşılarak takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzletilerek onanması yoluna gidilmiştir.