Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/18437 K.2012/36086

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, emekli maaşının haczinin 5510 Sayılı Kanun'un 93.maddesi gereğince mümkün olmadığını belirterek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

506 Sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında kurulan sandıklar, 09/03/1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği gibi, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarındandır.

Geçici 20.madde kapsamındaki sandıklar; bağlı bulundukları kuruluşların personeli ile ilgili olarak, 506 Sayılı Kanunun sistematiği içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri ve sağladıkları hakları yerine getirmek üzere kuruldukları için, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinin bu sandıklar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 506 Sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında kurulan sandıklarca bağlanan aylıkların borçlunun Sosyal Güvenlik Kurumundan ayrıca bir emekli maaşı aldığı da tespit edilmediği takdirde 5510 Sayılı Yasanın 93/1. maddesi uyarınca haczi mümkün değildir.

Ancak 506 Sayılı Kanunun 128. maddesi uyarınca kurulmuş olan sandıklardan alınan maaşların ise haczi mümkündür. Bu durumda uygulanması gereken, İİK.nun 83.maddesi hükmü uyarınca, borçluya sözü edilen yardım sandığı vakfından bağlanan iradın, borçlunun ve ailesinin geçinmeleri için icra müdürlüğünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra kalan bölümü haczedilebilir. Bu miktar 1/4'den az olamaz.

Somut olayda, borçlu tarafından mahkemeye sunulan vakıf senedinde, 506 Sayılı Kanunun geçici 20.maddesine atıf yapılmadığı, diğer bir ifade ile anılan vakfın bu madde kapsamında kurulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, İİK.nun 83.maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Ancak, olayımızda, alacaklı vekilinin talebi ile borçlunun Türkiye İş Bankası A.Ş.

Mensupları Emekli Sandığı Vakfı'ndan almakta olduğu emekli maaşının 1/4'ünün 19/04/2005 tarihinde haczedildiği görülmektedir. İİK.nun 83.maddesi gereğince, haczedilecek miktar 1/4'den az olamayacağından ve alacaklının haczedilen miktar yönünden bir itirazı bulunmadığından borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.Ayrıca, borçlu kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine

hükmedilmesi de doğru değildir.