KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/18715 E., 2012/36629 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/04/2012
- Numarası
- 2011/822-2012/242
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:1-Taşkın haciz şikayetinin temyiz incelemesinde;İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.
Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 2-Gecikmiş itirazın reddine ilişkin şikayetin temyiz incelemesinde;
Borçlu kendisine gönderilen ödeme emrinin yurt dışında iken tebliğ edildiğini belirterek tebliğ tarihinin yurda dönüşünün ertesi günü olan 05.09.2011 olarak kabul edilmesini talep etmiştir. Borçlu adına gönderilen tebligat, Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve 21/2.maddelerine uygun olarak yapılmıştır.
Borçlunun başvurusu, bu durumda İİK.nun 65.maddesi kapsamında gecikmiş itiraz olup, borçlu yasada belirtilen mazeretinin ortadan kalktığı tarihten itibaren 3 gün içinde mahkemeye başvurmak zorundadır.
Şikayetçi, 04.09.2011 tarihinde yurda döndüğünü belirttiğine göre yasal 3 günlük sürenin bitimi olan 07.09.2011 tarihine kadar gecikmiş itirazda bulunması gerekirken bu süre aşılarak gecikmiş itirazda bulunması isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, istemin tebligat usulsüzlüğü şikayeti olarak kabulü ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/18715, K. 2012/36629, 6 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama