Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/18745 K.2012/36004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, aleyhine kambiyo senetlerine özgü icra takibine dayanak yapılan bononun ticari alışveriş nedeniyle verildiği, daha sonra borç ödenip yeni bonolar düzenlenmek suretiyle borcun yenilendiği, ancak senedin iade edilmeyerek takibe konulması sebebiyle takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, talebin yargılamayı gerektirmesi sebebiyle kısmen red, takibin durdurulması yönüyle kısmen kabul şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak, borçlu tarafından takibin durdurulması talebinde bulunulmayıp, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabul kararı verilmesi yerinde değildir.

Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren,

ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün bulunması zorunludur. Bütün mahkemelerin ve her türlü kararların gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3 . maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddeleri işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Yine, bazen bir mahkeme kararının, başka bir dava yönünden kesin hüküm veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi konularda yapılacak hukuksal değerlendirmelerin sağlıklı olabilmesi de, o kararın yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür (Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.2006 tarih ve 2006/11620E.-2006/659K. sayılı kararı).

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun bir gerekçe göstermeksizin talebin kısmen kabulüne, kısmen reddine reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.