KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/21708 E., 2012/37939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 30/03/2012
- Numarası
- 2012/232-2012/357
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Borçlu hakkında alacaklı Ç.T.Ö.ve D. Tel G..Ç. Sa. Tic. A.Ş. tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takipte, ilk ödeme emrinde alacaklı firma adının Ç.H.
Makine Tel G.Sa.Ti.A.Ş. olarak yazıldığı, sözkonusu ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede yaptığı itiraz ile takibin durduğu, daha sonra alacaklının düzeltme talebinde bulunarak, doğru ismiyle borçluya yeni bir ödeme emri çıkartılmasını talep ettiği, talebin karşılanarak borçluya 2. bir ödeme emrinin doğru firma adıyla tebliğ edildiği ve bu ödeme emrine karşı borçlu tarafın herhangi bir itirazda bulunulmaması sebebiyle alacaklının takibin kesinleştiğinden bahisle haciz talebinde bulunduğu,
icra müdürlüğünce ilk ödeme emrine yapılan itiraz üzerine takibin durduğu ve itirazın halen geçerli olduğundan bahisle talebin reddedildiği, red kararının şikayet edilmesi üzerine mahkemece yapılan yargılamada da icra müdürlüğünün gerekçesi yerinde görülerek şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.
Alacaklı tarafından yapılan düzeltmeden sonra gönderilen ödeme emri ilk ödeme emrinden bağımsız olup bu ödeme emrine karşı herhangi bir itirazda bulunulmadığından borçlu hakkındaki takip kesinleşmişdir. Kesinleşen takip üzerine alacaklı tarafından haciz talebinde bulunulmasında usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle mahkemece şikayetin kabulü gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/21708, K. 2012/37939, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama