Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/22997 K.2012/40289

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine karşı borçlu vekilinin, takibe konu senet arkasındaki birinci ciranta imzanın müvekkiline ait olmadığını, borcu, faizi ve fertilerini kabul etmediklerini ileri sürerek borca ve imzaya itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

TTK. nun 690. maddesi yolması ile bonolar hakkında uygulanması gereken aynı Kanun'un 626. ve 642/2. maddeleri hükmü uyarınca, muayyen bir günde veya keşide gününden veya görüldükten muayyen bir müddet sonra ödenmesi şartını havi bir bonoya dayanarak hamilin lehtara müracaat edebilmesi, ödeme gününü takip eden iki iş günü içinde senet keşidecisinin protesto edilmesine bağlıdır. Alacaklı hamil, anılan madde koşullarında protesto keşide etmeksizin, lehtar ve birinci ciranta olan itiraz eden borçluyu takip edemez. Zira, keşideci protesto edilmediği için lehtar cirantaya karşı müracaat hakkını kaybeder.

Somut olaya gelindiğinde, takibe konu 30.11. 2008 keşide tarihli, 31.05.2009 vade tarihli senet alacağı sebebiyle keşideciye protesto çekilmeden takibe başlanılmış olup, bu durumda alacaklı hamil senedin lehdarı olan borçluya karşı müracaat hakkını kaybetmiştir.

O halde icra mahkemesince; İİK'nun 170/a-2. maddesi hükmü uyarınca bu husus re' sen gözetilerek, başkaca inceleme yapılmaksızın, alacaklının müracaat hakkını kaybettiği gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmemesi isabetsiz ise de; temyiz edenin sıfatına göre bu durum bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; İİK'nun 170/a maddesinde takibin iptaline karar verilmesi halinde tazminat ve para cezası öngörülmediği için alacaklının %20 oranında tazminat ve % 10 oranında para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.