Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/23055 K.2012/29209

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi

karşı oy yazısı:

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasında "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. "11.01.2011 tarihli 6099 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile eklenen TK.'nun 10/2. fıkrasında ise. "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." denilmiştir.

Bu düzenlemeden de açıkça anlaşılacağı üzere davalarda ve takiplerde muhatabının adresi bildirilecek ve bildirilen adrese bir tebligat çıkarılacak çıkarılan tebligat bila tebliğ iade edilir veya adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması halinde kişinin adres kayıt sistemindeki adresi en son adresi olarak kabul edilerek TK.'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılır.

Bildirilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi de olsa öncelikle TK.'nun 20 ve 21/1. maddelerine göre tebligat yapılması gerekir. Tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde ise TK.'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekir.

Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi adres kayıt sisteminde adresi bulunan gerçek kişilere 20 ve 21/1. maddeye göre tebligat yapılamaması halinde nasıl tebligat yapılması gerektiğini düzenleyen bir maddedir ve bir nevi Tebligat Kanunu'nda 6099 Sayılı kanunla değişiklik yapılmadan önceki 35. madde gereğince yapılacak olan tebligatların şartlarını taşır.

Yani öncelikle tebligat yapılacak kişinin bilinen en son adresi ilgili mercie bildirilir, bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde 10/2. maddenin yollaması ile 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılır. Doğrudan doğruya 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması hiç tebligat yapılmadan 35. maddeye göre tebligat çıkartılması ile aynı sonuçları doğurur ve 21/2. maddenin amacına aykırı olur.

Madde gerekçesi ve 25.01.2012 tarihinde yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de buna işaret etmektedir.

Somut olayda şikayet konusu yapılan tebligatın TK.'nun 10. maddesi göz ardı edilerek borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK.'nun 21/2. maddesine göre çıkartıldığı görülmüştür. Mahkemece borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek TK.'nun 32. maddesi gereğince bildirdiği 12.11.2011 tarihinin öğrenme tarihi olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken TK.'nun 10. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak şikayetin reddine karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekirken yasaya uygun bulunarak onanması şeklindeki çoğunluk görüşüne yukarıdaki gerekçelerle katılmıyorum.