Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/23595 K.2013/181

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin İİK168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda bilirkişi Bursa Kriminal Polis lab. Müdür v. ı raporunda, "iki adet senette borçlu adına atılan imzaların mevcut mukayese belgelerindeki örnek imzalarına atfen elinden çıkmadığı" kanaatine varıldığını belirtmiştir.

Mahkemece imza itirazının kabulü kararından sonra davaya konu olan senetlerinde bulunduğu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/47926 soruşturma nolu dosyasından tanzim edilen 26/07/2012 tarihli bilirkişi E. Emniyet müdürü kriminal uzmanraporunda, ’nun yazı yazmada ve imza atmada sağ ve sol elini kullandığı, farklı yer ve zamanlarda kendi bileceği nedenlerle, birbirinden farklı rakam ve harf yazdığı, birbirine yakın fakat detayda birbirinden farklı imzalar kullandığı tespit edilmiş olmakla, inceleme konusu beş adet bononun ön yüzündeki elle yazılan rakamlar ve borçlu adına atılan imzaların eli mahsulü olduğu açıklanmıştır.

Hukuk Genel kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması,

bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O halde, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.