KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/25171 E., 2012/36275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Rize İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/05/2012
- Numarası
- 2012/33-2012/87
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İİK'nun 134/8. fıkrasına göre; şikayetçinin ihalenin feshini isteyebilmesi için ileri sürdüğü yolsuzluk neticesinde kendi menfaatinin muhtel olduğunu ispat etmesi zorunludur.
Bu husus dava şartı olup, mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Somut olayda ihale konusu taşınmazın muhammen bedelinin 189.460,03 TL olmasına rağmen taşınmazın birinci artırmada muhammen bedelin çok üzerinde bir rakam olan 1.580.000,00 TL'ye ihale edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshini istemede menfaatinin bulunmadığı tartışmasızdır.
Buna göre mahkemece anılan hususun re'sen nazara alınarak ihalenin feshi isteminin işin esasına girilmeden dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerekirken başvurunun esası incelenerek red kararı verilmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden red kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan sair temyiz itirazları yerinde değil ise de.
İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca reddedilen şikayetçi aleyhine para cezasına karar verilebilmesi için şikayetin esasa ilişkin nedenlerle reddi öngörülmüş olup, dava şartı nedeniyle esasa girilmeksizin istemin reddi halinde para cezasına karar verilemeyeceğinden borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/25171, K. 2012/36275, 4 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama