KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/26078 E., 2012/30594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 22/11/2011
- Numarası
- 2011/462-2011/944
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Borçlu şirkete örnek 4-5 nolu icra emrinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir. Borçlu vekili tarafından Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinin uygulanmadığı, bu nedenle 21. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüzlüğünden söz edilerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 04.07.2011 olarak düzeltilmesi isteminde bulunulduğu ve mahkemece bu istemin 7201 sayılı Kanunun 32. maddesi de gözetilerek kabul edildiği anlaşılmıştır.
Hükmi şahıslar adına ve bunların ticaret sicilinde yazılı adreslerine gönderilen tebligatların 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun tebliğ işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olup uygulanması gereken Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin belirlenmesi ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz.
Somut olayda, borçlu adına çıkarılan örnek 4-5 nolu icra emrinin adı geçenin ticaret sicilinde kayıtlı olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği görülmekte olup, anılan tebliğ işlemi bu hali ile usulüne uygundur.
O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/26078, K. 2012/30594, 30 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama