KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/27517 E., 2013/3515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Mudanya İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 29/06/2012
- Numarası
- 2012/33-2012/91
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
1-Borçlunun kıymet takdirine itirazına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE),
2-Borçlunun haczedilmezlik şikayetinin incelenmesinde;
İİK. nun 4. maddesi gereğince takip hangi icra dairesinde başlamış ise bu takiple ilgili itiraz ve şikayetler takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı bulunduğu İcra Mahkemesinde çözümlenir. Anılan yetki kuralı kamu düzenine yönelik olup, kesin niteliktedir ve Mahkemece re’sen gözetilmelidir (HGK. 21.3.2001 Tarih, 2001/12-235). Yasada, koşulların oluşması halinde İİK’ nun 79 ve 360. maddeleri bu husustaki yetkiyle ilgili istisnalardır.
Somut olayda, haczedilmezlik şikayetine konu taşınmaz üzerine Mudanya İcra Dairesi'nce konulmuş bir haciz bulunmayıp, Bursa 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9832 Esas sayılı icra takip dosyasından haciz konduğu tapu kaydının incelenmesinden anlaşılmaktadır.
O halde, anılan hacze karşı şikayeti incelemeye Bursa icra mahkemesi yetkili olup, mahkemece haczedilmezlik şikayeti ile ilgili yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/27517, K. 2013/3515, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama