KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/2845 E., 2012/24122 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/10/2011
- Numarası
- 2011/703-2011/702
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İİK.nun 261.maddesi uyarınca alacaklı ihtiyati haciz kararının verildiği tarihten itibaren 10 gün içinde kararı veren mahkemenin yargı çevresindeki icra dairesinden kararın infazını istemeye mecburdur. Aksi halde ihtiyati haciz kendiliğinden kalkar. İİK.nun 264.maddesinde ise, ihtiyati haczi tamamlayan merasim düzenlemektedir. Bu maddenin birinci fıkrasına göre "Dava açılmadan veya icra takibine başlanmadan önce ihtiyati haciz yaptırmış olan alacaklı, haczin tatbikinden, haciz gıyabında yapılmış ise, haciz zabıt varakasının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ya takip talebinde bulunmaya veya dava açmaya mecburdur. Aksi halde bu durumda da ihtiyati haciz kendiliğinden hükümsüz kalır.
Somut olayda, borçlu vekili, alacaklının 10.12.2010 tarihli ihtiyati haciz kararını 15.12.2010 tarihinde infaz ettirdiğini ancak İİK.nun 264.maddesinde yazılı 7 günlük süre geçtikten sonra 23.12.2010 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe geçtiğinden bahisle ihtiyati haczin hükümsüz kaldığını ve bu nedenle kaldırılmasını talep etmiştir. Borçlunun bu şikayeti yasa hükmüne aykırılık nedenine dayandığından süresiz olup mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken borçluya yapılan ödeme emri, kıymet takdiri ve satış ilanı tebligatlarının usulüne uygun olduğu şikayet süresinin de geçirildiği gerekçe yapılarak red kararı verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/2845, K. 2012/24122, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama