Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/29638 K.2012/35310

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlular vekili, satış ilanı tebligatlarının usulsüz olduğunu, gazete tirajının yetersiz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda borçluların adresinin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Ticaret Odasından sorularak gelen cevaplar doğrultusunda satış ilanının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, gazete tirajının 50.000'in altında olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre; tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Aynı Kanunun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre de. "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 18/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Kanunun 9.maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinin 2. fıkrasında ise.

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre, tebligat yapılabilmesi muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır.

Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde 6099 Sayılı Kanun ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Ayrıca tüzel kişiler yönünden ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun tüzel kişilere tebliğe ilişkin 12. maddesinde; “Hükmi şahıslara tebliğ, selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.", 13.maddesinde; “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mutad iş saatlerinde, iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.”, 35. maddesinde ise,” ....kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine.... bildirilen adreslere gönderilen tebligatın, adresten ayrılma nedeniyle yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde, muhataba

doğrudan 35.madde uygulanarak tebliğ işlemi yapılabilir” düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda, satış ilanının, asıl takip dosyasından yazılan talimata göre Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre şikayetçi şirkete 22.09.2011 tarihinde, gerçek kişiye ise 23.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği görülmekte ise de, asıl takip dosyasında Ticaret Sicil Memurluğu'nca borçlu şirketin adresi; “İhlas Marmara Evleri 1.Kısım Büyük Çarşı no:91 Yakuplu, Beylikdüzü” olarak bildirilmesine rağmen tebligatların (satış ilanı da dahil) başka bir adrese yapıldığı, gerçek kişi olan diğer borçlu yönünden ise satış ilanı tebliğ tarihi itibariyle adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

İİK'nun 127. maddesine göre; "İlanın birer sureti borçluya ve alacaklıya ve taşınmazın tapu siciline kayıtlı bulunan alakadarlarının tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur." Borçluya satış ilanının tebliğ edilememesi başlı başına ihalenin feshi nedeni olup, yukarıda da açıklandığı üzere borçlu şirkete yapılan satış ilanı tebligatının usulsüz olduğu görülmektedir.

O halde mahkemece belirtilen nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.