KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/30294 E., 2013/6301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/09/2012
- Numarası
- 2012/520-2012/816
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Borçlu vekili 16.05.2012 tarihinde icra mahkemesine verdiği dilekçe ile ... ili .... ilçesi .. mahalle ...ada ..parselde kayıtlı ...nolu bağımsız bölüm hakkında, tapu kaydında haciz konulduğunu iddia ederek İİK.nun 82/12.maddesi uyarınca meskeniyet şikayetinde bulunmuştur. İcra dosyasına göre şikayet konusu taşınmaza 14.04.2008 tarihinde haciz konulduğu, süresinde satış yapılmadığı için haczin 14.04.2010 tarihinde düştüğü, Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesince de 05.05.2010 tarihinde 2009/861 E., 2010/453 K.sayılı karar ile takip edilmeyen meskeniyet şikayetine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, alacaklının 4.07.2011 tarihli talebi ile 14.07.2011 günü taşınmaz üzerine yeniden haciz konulduğu anlaşılmıştır.
Dosyada, borçluya haczin bildirildiğine dair tebligat evrakı bulunmamaktadır. Buna göre, borçlu tarafından yapılan meskeniyet şikayeti, süresinde kabul edilmeli ve işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, şikayet konusu olmayan ve süresinde satış istenmediği için düşen 14.04.2008 tarihli haciz ve buna ilişkin meskeniyet şikayeti dikkate alınarak borçlunun haczi daha önce öğrendiğinden bahisle istemin süre yönünden reddi isabetsizdir.
Öte yandan, şikayet hakkında karar verilirken gerekçeli kararda, istem süresinde olmadığından reddedildiği halde diğer yandan, meskeniyet iddiasının yerinde olmadığı belirtilerek işin esasına girilmesi de çelişki oluşturduğundan doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/30294, K. 2013/6301, 28 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama