KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/32099 E., 2013/223 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2013
- Mahkemesi
- İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/01/2012
- Numarası
- 2012/81-2012/89
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu tarafından menfi tespit davası açıldığı, Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/76 E. Sayılı dosyasında 19.01.2012 tarihli ara kararı ile alacağın %15'inden aşağı olmamak üzere gösterilecek teminat karşılığında icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiği görülmektedir.
Borçlu tarafından takibin durdurulması için, tedbir kararında belirtilen %15 teminatın dışında, alacağın ve ferilerinin tümünü karşılayacak teminat mektubu teminat olarak İcra Müdürlüğü'ne sunulmuş, İcra Müdürlüğü'nün 23.01.2012 tarihli kararı ile İcra Dairesinin nakit para dışında teminat kabul etme yetkisinin bulunmadığından bahisle talep reddedilmiş ve talebin reddine ilişkin işleme karşı şikayet yoluna başvurulmuştur.
Borçlu, mallarının haczedilmesini ve satılmasını önlemek için, takip giderleri ve faizleri ile birlikte alacağın tamamını karşılayacak parayı veya teminatı icra müdürlüğüne yatırarak menfi tespit davasına bakan mahkemeden bu paranın alacaklıya verilmemesi için tedbir kararı alabilir. Bu durumda alacağın tamamını karşılayacak ve her an paraya çevrilebilecek muteber ve kesin banka teminat mektubunun ibrazı halinde bunun icra dairesince kabulü gerekir. O halde mahkemece şikayetin kabulü gerekirken icra memurunun işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/32099, K. 2013/223, 14 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama