Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/32770 K.2013/9082

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlulara karşı yapılan kira alacağına dayalı takipte, borçluların kendilerine yapılan ödeme emri tebliğ işlemlerinin, tebligatları aldığı anlaşılanB. isimli bir çalışanları olmaması nedeni ile usulsüz olduğu iddiası ile icra mahkemesine başvurdukları ve tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini istedikleri, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, borçlu şirket ve şirket ortağı olan gerçek kişilerin şikayeti, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğüne yönelik olup, bu iddia mahkemede her türlü delille ispat edilebilir. Borçluların iddialarını kanıtlamak için tanık gösterdikleri, alacaklının ise bu konuda herhangi bir delil bildirmediği görülmektedir.

Borçlulara yapılan tebligat evrakını alan E.B.isimli kişinin, şirketin çalışanı olmadığı şikayetçiler tarafından ispatlanmış olup, bu nedenle şirkete yapılan tebligat, Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddelerine, şirket ortağı olan gerçek kişi borçlulara yapılan tebligat ise aynı Kanunun 17. maddesine aykırı ve dolayısıyla usulsüzdür. Şirkete yapılan tebligatın usulsüzlüğü mahkemenin kabulünde olmakla birlikte, borçlu şirket müdürü M.Y.'a yapılan tebligatın da izah edilen sebeplerle usulsüz olması nedeniyle icra mahkemesine başvuru süresindedir.

O halde mahkemece, borçluların usulsüz tebligata ilişkin şikayetlerinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin borçluların bildirdiği öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.