KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/5172 E., 2012/21590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/2011
- Numarası
- 2011/483-2011/751
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
İİK.nun 170/3 maddesinde "….İcra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı nceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur."
Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre de;"İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10’u oranında para cezasına mahkum eder” hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, mahkemece İİK'nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapılacak bir imza incelemesi neticesinde tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden ve mahkemece herhangi bir imza incelemesi yapılmaksızın Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma dosyasındaki bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidildiği anlaşıldığından borçlunun inkar tazminatı ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsizdir.
Diğer yandan, mahkemece, takip dosyasında birden fazla borçlu olduğu halde bir ayırım yapılmaksızın takibin durdurulmasına karar verildiği, ancak yapılan yargılama sonunda mahkemece sadece davanın tarafları hakkında hüküm kurulabileceğinden, itiraz etmeyen borçlu yönünden de takibin durdurulmasına karar verildiği kabul edilemez. Mahkeme kararının gerek bu nedenle gerekse yukarıda belirtilen nedenlerle bozulması gerekir ise de anılan usulsüzlüklerin düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/5172, K. 2012/21590, 20 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama