Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2012/5920 K.2012/22225

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı , A.Ş., borçlu hakkında genel kredi sözleşmesi ve kat ihtarına dayalı olarak sözleşme uyarınca kullandırılan kredilerin geri ödenmemesi nedeniyle genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatmış, borçlunun örnek 7 ödeme emrine süresi içerisinde icra müdürlüğünde itiraz etmesi üzerine alacaklı, icra mahkemesinde itirazın kaldırılması ile birlikte %40 icra inkâr tazminatı talebinde bulunmuştur.

İ.İ.K.’nun 68/7.maddesi hükmüne göre itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine, %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkûm edilir.

Somut olayda alacaklının kredi sözleşmesi ve hesap katı ihtarına dayalı olarak başlattığı genel haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlunun itirazının kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tebliğ edilen hesap kat ihtarına borçlu tarafından bir aylık süre içerisinde itiraz edilmediğinden anılan belgenin İ.İ.K.’nun 68/b maddesinde belirtilen belge vasfını aldığı gerekçesiyle işin esası incelenerek, talebin kabulüne ve takibin devamına, ancak icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece esasa ilişkin nedenlerle itirazın kaldırılmasına karar verildiğine göre yukarıda anılan yasa maddesi nazara alınarak ve alacaklının talebinin de bulunduğu gözetilerek, alacaklı yararına tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle tazminat talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan H.M.K.’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde “Türk Milleti Adına” ibaresi ile “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.